วันหนึ่ง...ฉันอยากได้รองเท้า
 ฉันเดินเข้าไปในร้านที่มีรองเท้าหลากสี-หลายแบบวางเรียงราย
ร้านแล้ว_ร้านเล่า
แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะได้รองเท้าถูกใจกลับไปด้วยแม้แต่คู่เดียว
 เลือกแล้ว_เลือกอีก
จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่หน้ากระจกร้านหรูแห่งหนึ่ง

รองเท้าส้นสูงสีส้มคู่นั้น
สะท้อนเงาเฉิดฉายผ่านกระจกออกมาแตะตาฉันตั้งแต่แรกเห็น
 
มันช่างเป็นรองเท้าที่สวยจนอยากมีไว้ประดับคู่เท้าในทุกย่างก้าว
 
โดยไม่รอรี..ฉันเดินตรงลิ่วเข้าไปหามัน
แม้ป้ายราคาเล็ก-เล็กที่ติดเอาไว้จะบอกราคาที่ไม่เล็กนัก แต่ฉันไม่ลังเลสักนิดเดียวที่จะจ่ายเงินจำนวนนั้นออกไปเพื่อให้ได้รองเท้าที่ถูกใจที่สุดในวันนี้
 
'แน่นนิดนึงนะคะ...มีคู่ใหม่ที่ใหญ่กว่านี้มั้ย'
 
ฉันถามพนักงานขายขณะที่กำลังพยายามสอดเท้าลงไปในรองเท้าคู่สวยให้พอดี แล้วพบว่ามันพอดิบ-พอดีจนขยับเท้าไม่ได้
 
'ไม่มีหรอกค่ะ..เรามีแบบละคู่เท่านั้น รับรองว่าใส่แล้วไม่ซ้ำแบบใคร'
 พนักงานขายเสนอข้อได้เปรียบในการซื้อสินค้า

'แต่ดิฉันว่าใส่แล้วก็พอดีนะคะ เผื่อมันยืดออกอีกนิดหน่อย'
เธอยังคงเสนอต่อเมื่อเห็นแววตาที่ฉันชื่นชมสินค้าของเธอ
 
--เย็นวันนั้นฉันกลับบ้านด้วยรอยยิ้มกรุ่น
พร้อมกับ รองเท้าคู่สวยที่อยู่ในมือ--
ฉันจัดแจงโยนรองเท้าผ้าใบคู่เก่าที่ใส่มาแรมปีทิ้งไป อย่างไม่แยแส
 
วันรุ่งขึ้น..ฉันออกเดินด้วยรองเท้าคู่ใหม่อย่างเฉิดฉาย ยิ่งมีใครต่อใครชมว่ามันสวยนักหนาฉันก็ยิ่งปลื้มใจ
ทว่า..

ไม่ทันข้ามวันรองเท้าเจ้ากรรมก็แผลงฤทธิ์จนฉันเดินโขยกเขยก และเย็นวันนั้นก็ต้องกลับมาพร้อมกับเท้าที่ระบม
 
หากชีวิตคนเราเปนเหมือน__การเดินทางไกล

ความรัก__ก็คงเปนเหมือนรองเท้า
แท้ที่จริงแล้วน่ะนะ..
ฉันว่าคนเราไม่ต้องการ..
'รองเท้าสวย'
มากไปกว่า
'รองเท้าที่ใส่สบาย'

แต่ก็นั้นแระ..ใครๆก็ย่อมชอบรองเท้าสวยด้วยกันทั้งนั้น
ถึงไม่น่าแปลกที่หลายคนมักตัดสิ้นใจซื้อรองเท้าเพราะว่า
 'มันสวย'
มากกว่า
'มันพอดีกับเท้า'
และแม้จะใส่แล้วคับไปนิด
อึดอัดไปหน่อยก็ยังไม่วางมือ
เหตุเพราะว่า..มันสวยถูกใจ หรือแม้มันจะราคาแพงลิบลิ่วก็ยังอยากเปนเจ้าของให้ได้

--หากว่าเราต้องเดินทางอีกไกล--
แม้จะมีรองเท้าสวยหรู ราคาแพง ยี่ห้อแบรนด์เนม
มันก็คงไม่มีประโยชน์
แม้จะสวยแค่ไหน แต่ถ้ามันทำเท้าเราเจ็บ..สุดท้ายก็ต้องถอดมันออก..เพราะถ้าขืนเราเดินทั้งเท้าเจ็บ..เราคงไปไม่ถึงปลายทาง
ความรักก็เช่นกัน
เราอาจฝันจะมีคนรักสวย รวย เก่ง เลิศหรู
..แต่ความจริงแล้ว..เราเพียงต้องการคนคนนั้นเพื่อให้ตัวเราดูดีขึ้นมาเท่านั้นเอง
ฉันว่านะ..รองเท้าที่ใส่แล้วสบายไม่จำเป็นต้องสวยเด่นอะไร เพราะฉะนั้น..

"คนที่จะมาจับจูงมือเราไปตลอดทางชีวิต..ก็ไม่จำเป็นต้องเปนคนที่ดีเลิศที่สุดจนใครอิจฉา
แต่คงเปน..คนที่เค้ารักเรา ดูแลเรา ดีต่อเราเข้าใจเราไม่ทำให้เราเจ็บ ไม่ทำให้เสียใจ ซะมากกว่า"
บางทีการใส่รองเท้าที่เดินแล้วสบาย มันอาจทำให้เรามีความสุขมากกว่า..

เพราะฉันเชื่อว่า..มันจะพาเราไปถึงจุดหมาย โดยที่เราไม่ต้องเจ็บเท้าและนึกอยากจะโยนมันทิ้งไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด ตลอดการเดินทาง-.